Naam

Onlangs kreeg ik van mijn buurman, uit mijn vorige straat, enige kunstboeken. Nu ik zal hier niet uit hoeven te leggen hoe verguld ik hier mee was. Ja, dit soort boeken verslind ik, maar ook andere lectuur mag ik graag lezen. Ik sta dan ook te boek als een boekenwurm van het gesloten boek, want zelf heb ik niet zoveel te vertellen. Maar wat ik nu allemaal las en zag dat moet ik toch even kwijt.

Ondanks dat ik graag mag lezen begin ik met kunstboeken altijd eerst met het bekijken van de plaatjes. Niet één keer nee, dit doe ik meerdere keren. Iedere keer verwonder ik mij er over dat wij, in dit land, zo gezegend zijn met zoveel geweldige schilders. Oh ja, de boeken waar ik het over heb die gingen over de Haagse School. Dit speelde zich af in de 19de en begin20ste eeuw en graag had ik toen geleefd. Veel had ik dan kunnen leren, maar je kunt niet overal bij zijn.

Echter toen ik de plaatjes goed had bestudeerd, ging ik ook de tekst lezen. Al snel werd me duidelijk dat ik prima zou passen in die tijd. Ook toen waren er schilders die graag mochten schrijven. Tevens waren er vele voorzien van een bijnaam. Ja, en toen ik die van Jan Hillebrand Wijsmuller las. Hij werd Jan de Goeierd genoemd, waande ik me volkomen in die tijd. Niet zo lang geleden kwam ik er achter dat ik me die ook had kunnen aanmeten en dit is geen ijdelheid. Twee kleinzoons hoorde ik namelijk tegen elkaar zeggen: “vraag het maar aan opa die zegt toch altijd ja.”

Zulke uitspraken blijven je natuurlijk bij en het klinkt natuurlijk fantastisch Cor de Goeierd. Ik liet me dan ook helemaal meeslepen tot ik dit voorval in huiselijke kring vertelde. Vooral omdat één mijner kleinzoons me al, “Cor Snor,”noemt.  Maar had ik mijn mond maar gehouden, smakelijk werd ik uitgelachen en de bijnamen vlogen me om de oren. Cor de Sukkel, Cor de Fantast en Cor de Knoeier waren hiervan nog de mildste. En vooral die laatste zorgde ervoor dat ik weer met beide voeten op de wereld stond. Goed ik voldeed aan en paar elementen, maar waar het werkelijk omging dat haal ik bij lange na niet. Zelf schilder ik ook wel eens een landschap maar bij het zien van de schilders van de Haagse School ja, dan zal dit van mij zeker geen boek halen. Cor de Ploeteraar zou dan ook het dichtste bijkomen, maar what’s in a name om maar eens in goed Nederlands te eindigen.