Foto

Op dit moment komen er op Facebook veel foto’s langs uit lang vervlogen tijd. Ook ik zou daar wel eens iets op willen plaatsen. Verbaasd zal nu iedereen zeggen: maar dat doe je toch al. Dat klopt want natuurlijk bezit ik foto’s, maar met één probleem. Ik sta er zelf nooit op!

Zo is er van mij, en dat ben ik toch geweest, nooit een babyfoto gemaakt. Jarenlang heb ik dan ook gedacht, vooral ook omdat mijn gedrag anders is, dat ik een pleegkind was. Maar ook van mijn tijd op lagere school, en zo’n snelle leerling was ik nu ook weer niet, zijn geen foto’s. Veel ben ik vergeten, maar ik weet nog wel dat er klassenfoto’s en een foto apart van je werd gemaakt. Pas veel later, na gevraagd te hebben hoe dit kon, werd me verteld: “dat daar geen geld voor me was.”

Dus toch geen pleegkind. Wel ben ik inmiddels een weeskind en begint het toch wel een complex bij me te worden. Ik begin namelijk dingen te zien en ik weet niet of het helemaal klopt. Ook heb ik geen vergelijkingsmateriaal. Maar toen ik vandaag een foto maakte dacht ik bij het bekijken: het zal toch niet! Ik had namelijk een portret van een jongetje geschilderd.

Maar pas nadat ik het had gefotografeerd en de foto bekeek viel me iets op. Dit jongetje leek op mij. Vooral de verbaasde blik was treffend. Zelf kijk ik nog altijd met zo’n blik de wereld in. Me verbazend over de dingen die er rondom me gebeuren en waar ik nooit een verklaring voor kan vinden. Goed, het lijkt er dus op dat ik ter compensatie voor het gebrek aan foto’s een zelfportret heb gemaakt. Maar hier moet ik toch voor waken straks word ik beticht van ijdeltuiterij.

Nu kun je bij foto’s gebruik maken van fotoshoppen. Misschien kan ik bij het schilderen ook zoiets toepassen. Dit zou, volgens mij, wel een revolutie in het schilderen teweeg brengen. Maar m’n eigen kennende is de kans groot dat mijn schilderijen dan ontaarden in abstracte kunst. Wel heeft dat als voordeel dat de mensen dan zelf moeten raden wat het is of moet ik het misschien wel uitleggen. Maar op mijn leeftijd zijn veranderingen vaak niet succesvol en praten al helemaal niet. Dus kan ik beter wachten totdat iemand een foto plaatst waar ik toevallig op sta. Een foto zegt tenslotte meer dan duizend woorden.