Zwijgen

 

Het was weer alles Geert wat de klok sloeg. Over de AOW, de FNV en hij mocht zelfs Engeland in. Het enige waar ik hem niet over heb gehoord, dat zijn de perikelen bij de DSB bank. Ja, overal lijkt hij wel bij betrokken te zijn al weet hij nog niet alles. Want bijna was ik wat sympathie voor zijn partij gaan voelen. Het was namelijk een bar verhaal wat ik deze week meemaakte.
Zo werd ik namelijk bijna van mijn fiets gereden en daarna bedreigd. Maar laat ik een verslag geven van het gebeuren. Fietsend op een rotonde werd ik dus bijna omver gereden omdat iemand het nodig vond om dezelfde rotonde tegen de klok in te rijden. Tevens ging hij er vanuit, dat hij hierbij ook recht op voorrang had. Nu was ik trouwens niet op de hoogte van deze nieuwe regeling en zo vond onze getinte vriend het dan ook nodig om me met geweld te bedreigen. Omdat er meer mensen stopten durfde hij toch niet tot zijn daad over te gaan en ging hij over in verbaal geweld.
Zo begon hij te roepen, “dat mijn moeder een hoer was en dat hij haar had geneukt.” Natuurlijk wist ik beter maar ik gaf hem gelijk en voegde er aan toe dat hij met zijn gedrag natuurlijk nooit een meisje van zijn eigen leeftijd kon krijgen. Wie wilde er nu met zo’n gek? Als dank wenste hij me nu allerlei ziektes toe. Ja, en toen kwam er door zijn afkomst toch een gevoel van: zou Geert dan toch gelijk hebben bij me op. Gelukkig kon ik me beheersen om me tot hem zijn niveau te verlagen.
Daarom kon ik me inhouden om hem toe te voegen, dat hij nooit met mijn moeder gemeenschap kon hebben gehad omdat ze in zijn cultuur alleen geiten neukten. Maar zoals gezegd, ik hield me in. Wel kreeg mijn sympathie voor deze bevolkingsgroep een behoorlijk douw en liet me dan ook niet los. Hierdoor zat ik tevens met mijn gedachtes bij een geit en was er maar één oplossing. Namelijk het van me af schilderen of tekenen en zo heb ik deze keer voor de middenweg gekozen. Namelijk voor een oliepastel, dat is tekenen en schilderen tegelijk en er kwam maar één onderwerp bij me op. Dit was een geit! En nu hij klaar is denk ik er sterk over om hem in mijn fietstas te doen. Als ik dan weer zo’n aanvaring krijg dan zeg ik niets en laat ik dit portret zien. Want spreken is zilver maar zwijgen is goud.