Twijfels
“Je moet eens een boek schrijven,” zo is me vaak geadviseerd. Nu zoals de meesten weten heb ik deze taak inmiddels volbracht. Goed ik heb er lang over nagedacht, maar nu achteraf toch niet lang genoeg. Al moet ik eerlijk bekennen, dat ik mijn hele leven al vrij impulsief ben in mijn handelen. Of beter: ik doet maar wat. Toch heeft dit zijn voordelen de ene keer pakt het goed uit maar ook zijn er diverse missers. Het voordeel hiervan is, het is nooit saai.
Ja, en hier moet ik het eigenlijk van hebben. Het levert me vaak stof op tot schrijven en dat is al een hele verbetering. In het verleden, toen ik het nog niet aan het papier toevertrouwde, zei ik wat ik dacht. Nu dat is me vaak opgebroken, want niet iedereen nam me dit in dank af. Natuurlijk heb ik dit met schrijven ook en soms schrik ik van mijn eigen epistels. Gelukkig heb ik nu het voordeel dat ik het een paar dagen kan laten liggen. Daarna lees ik het nog eens rustig door en haal ik het ergste eruit. Toch verlang ik nog wel eens naar het veleden.
Vooral omdat we nu in een tijd leven waarin je alles mag zeggen. Ik hoor iedereen brullen over het vrije woord en dat dit vooral beschermd moet worden. Ja, en nu ben ik door dat geschrijf afgehaakt. Dus twijfel ik of ik me toch maar weer moet richten op het vrije woord. De hele tijd zit me namelijk al iets dwars en dat zou ik toch eens duidelijk moeten zeggen. Vooral omdat niemand anders het doet. Het valt me namelijk op, dat het vrije woord alleen is weggelegd voor een bepaalde groep. Anderen moeten zich hier aan aanpassen zo niet, dan demoniseer je die andere groep die wel alles mag zeggen. Dus toch maar weer schrijven.
Dus ben ik verworden van iemand die dacht dat hij alles wist in een twijfelaar. Want met een boek is ook niet alles te overzien. Zo is mijn boek inmiddels ook verkocht door internetwinkels. Zo staat het zelfs tussen de kunstboeken. Goed het is ontstaan tijdens het schilderen, maar een echt kunstboek is het niet. Toch sta ik nu naast de impressionist Edgar Degas. Niet de minste natuurlijk en het streelt zelfs mijn ijdelheid.
Nu is het natuurlijk de bedoeling dat het verkocht wordt, maar ook hier slaat de twijfel toe. Want eigenlijk wil ik alleen maar weten wie het leest. Dit heeft ook met ijdelheid te maken. Goh, dat ik nog zo’n ijdeltuit zou worden. Zo vond ik het heel leuk, dat mijn juffrouw van de kleuterschool het ook nam. Dit gaat natuurlijk ook op voor de anderen waarvan ik weet dat zij het boek hebben. Maar mijn juffrouw, was na mijn buurmeisje, toch mijn tweede liefde. Dus vind ik dat allemaal leuk om te weten. Ja, en bij zo’n internetwinkel krijg je geen uitsluitsel over de namen. Dus twijfel ik of ik wel een tweede boek moet schrijven. Iedereen twijfelt natuurlijk wel eens en inmiddels weet ik één ding zeker: bij twijfel nooit inhalen. Dus laat ik er eerst maar eens rustig over gaan nadenken voordat ik weer gekke dingen doe.
