De vrije markt
Eigenlijk zou ik dit gisteren al schrijven, maar ik moest onverwachts naar de sociëteit. Op dit moment verkeer in kringen waarvan ik het bestaan niet eens wist. Ik weet dan ook niet wat me gebeurt en het werpt een heel andere kijk op de maatschappij, dan de mij gebruikelijke. Het lijkt me dan ook beter dat ik verantwoording, van mijn ommezwaai, ga afleggen.
De veroorzaker is de markt waar ik sinds enige weken op vertoef. Gaf ik de eerste keer nog behoorlijk af op dit gebeuren. In de daarop volgende weken ging er heel anders tegenover staan en met de week werd het me duidelijker. Dit was nu wat ze met vrije markt bedoelden. Vol afschuw heb ik mijn hele leven over dit mechanisme gesproken, maar je moet het daadwerkelijk ondervinden om tot een mening te komen. Nu de vrije markt is een zegen!
Waren er de eerste markt nog zo’n 25 kramen de daaropvolgende moest het met 18 doen. Afgelopen keer was mij kraam één toebedeeld en bij het aankleden hiervan kon ik constateren: dat er deze keer nog maar vier waren overgebleven. Na opening bleek zelfs drie, want de kraam naast me werd niet bemenst. Voor mij geen enkel probleem hierdoor kon ik nog meer handel uitstallen. Toen ik wat beter om me heen keek kon ik tevreden vaststellen: dat ik de enige was met schilderijen. De twee anderen hadden andere handelswaar en dienaangaande had ik daar niets meer van te duchten.
Het was meteen te merken en het was een drukte van belang bij mijn kraam. Pas bij thuiskomst en na het tellen van het geld vielen mij de schellen van de ogen. Door mijn goede producten en redelijke prijzen had ik de rest weggeconcurreerd. Dus zo werkt de vrije markt, alleen de bevoorrechte blijven over. Het is allemaal even simpel en het geeft alleen maar voordelen. Ze zijn nu zelfs zo bang dat ook wij het de volgende week laten afweten, dat we die keer zelfs gratis mogen staan. Dit komt mooi uit, want kosten daar zit je als ondernemer niet op te wachten. Wel op winst en nu ik zo ver ben gekomen kan ik natuurlijk makkelijk mijn prijzen verhogen. Nu dit moet ik maar even navragen bij die andere ouwe rukkers van de sociëteit.
Gelukkig moeten we van de week nog golfen met elkaar en dat is dan een mooie gelegenheid om wat bij te kletsen. Het is toch ongelofelijk dat ik door deze elite gevraagd ben, oh nee, geïnviteerd, om tot deze bevoorrechte groep toe te treden. Maar hoe meer ik er over na begin te denken des te meer begint het bij me te knagen. Kan ik deze praktijken wel met mijn geweten overeenkomen? Het is natuurlijk niet zo fair om je klanten zo te behandelen. “Ja, dat er een karmis recht bestaat. Dat iedereen wordt gewogen, vroeg of laat. Naar de maat waarmee je zelf gemeten en gegeven hebt.” Met dank aan Dimitri van Toren voor deze wijze woorden, maar ook door een mevrouw uit Blokker was ik hier al eens op gewezen. Nu het klopt zo heb ik al een paar keer mogen ondervinden. Dus laat ik maar snel naar mijn oude principes terugkeren voor dat het te laat is.
