Tomaat

He, he eindelijk eens een onderwerp waarvan ik enigszins verstand heb. In de loop der jaren heb ik namelijk al diverse tomaten geschilderd. Maar ook heb ik ooit deze vruchten, hobbymatig, geteeld. Plus komt daar nog bij, dat ik uit de stad kom waar de zaadveredeling tot kunst is verheven. Dus ook het zaad van deze oranje, het is tenslotte Koninginnedag vandaag, kanjer wordt vanuit mijn woonplaats wereldwijd verspreid.
Ondanks al deze prachtige woorden maak ik me toch enigszins zorgen om de tomaat. Hij/zij is namelijk niet meer wat het geweest is. Enkele jaren geleden noemden de Duitsers het al een Wasserbombe. Maar ik ben nog grootgebracht met de wetenschap, “dat je Duitsers niet kunt vertrouwen.” Echter op een gegeven moment kwam ik er zelf achter, dat ze niet zo ver naast de waarheid zaten. En doet mijn vooroordeel aangaande deze bevolkingsgroep mij dan ook leid, om maar eens een goed Hollands woord te gebruiken.
Goed enige tijd terug was ik namelijk in Bulgarije. Bij een maaltijd waren er ook wat tomaten, als versiering, bijgevoegd. Als liefhebber moest ik deze natuurlijk proeven. Nu ik wist niet wat er met mij gebeurde dit was om je vingers bij af te likken. Ja, sindsdien is mijn liefde aangaande de Hollandse tomaat ernstig bekoeld. Niet om te schilderen overigens, maar wel om te eten.
Gelukkig kreeg ik van de week weer hoop toen ik de argumentatie van minister Kamp aangaande de Bulgaren hoorde. Hij vindt namelijk: “dat ze niet meer in de Nederlandse tuinbouw werkzaam mogen zijn.” Nooit heb ik gedacht, dat ik het ooit met iemand van de VVD eens zou zijn, maar nu is dit toch het geval. Ik ben het namelijk roerend eens met hem: ze moeten meteen terug naar eigen land! Ze moeten daar als de wiedeweerga, desnoods met zaad uit mijn woonplaats, tomaten gaan telen. Daarna zoveel als kan exporteren naar Nederland. Zodat ook wij weer weten hoe een tomaat moet smaken.