Cor Edelenbosch

“Wie een omelet wil bakken, moet eerst eieren breken.” Dit gezegde is mij altijd voorgehouden. Helaas kwam het er nooit van, maar nu was ik toch echt van plan om iets te bereiken. “Maar wie ’s avonds een kip doodt, eet ’s morgens geen ei op zijn brood.” Dus kan ik het beter maar eerlijk vertellen: “want als het ei breekt, zal het stinken.”

Zo had het idee zich bij mij postgevat om voor de paasdagen eens een ei te gaan schilderen. Geen gekookt ei maar een schilderijtje. Nu verkeerde in de gezegende omstandigheid, dat dit jaar de paasdagen pas 24 en 25 april vielen. Dus tijd genoeg! Of beter: “twaalf eieren, dertien kuikens.” Dit kon niet fout gaan.

Maar, “als je wilt dat kippen eieren leggen, dan moet je het kakelen verdragen,” Jammer genoeg is een minder mooie kant van me, dat ik de gedachte heb van oh het komt wel. Ook nu was dit weer het geval, “en kwam ik met het zout toen het ei al op was.” Dus drie weken te laat is het ei eindelijk klaar. Maar niet getreurd op dit ei zit geen houdbaarheidsdatum.