Het haasje zijn

Nog een paar dagen en dan is het weer zo ver. Natuurlijk kan ik me er beter bij neerleggen, maar desondanks speelt het toch weer op. Maar ik heb in ieder geval wel bereikt, dat ik het verre verleden laat rusten. Daar heb ik al genoeg over geschreven en dienaangaande zeker toch van me afgeschreven. Al heb ik nooit in deze theorie geloofd, maar geloven is altijd twijfelachtig. Al staand de komende dagen daar toch weer bol van.

Dat is dan ook de reden waarom ik het zo moeilijk heb. De kerstgedachte is namelijk geheel ontwricht. Het begint al met een kerstboom wat eigenlijk van heidense oorsprong is. Al ligt de afschuw van deze boom voor mij op een heel ander vlak. Het was namelijk mijn taak om zorg te dragen voor de aanschaf van dit attribuut.

Alleen al over dit onderdeel zou ik een hele boom kunnen opzetten. Maar ik zal het proberen kort te houden zodat men bij lezing niet geëmotioneerd raakt. Goed ieder jaar haalde ik een boom vlak bij onze toenmalige woning namelijk op het woonwagenkamp. Uren liep ik daar te zoeken naar een volgens mij prachtig exemplaar. Toch is het me nooit gelukt om de rest van de familie in mijn trots mee te nemen. Erger, ieder jaar werd ik bedolven onder het commentaar mijner huisgenoten. Het ene jaar was hij te klein, dan stonden de takken weer te wijd uit elkaar, ook was hij regelmatig scheef en zelfs van het uitvallen der naalden werd de schuld mij nagedragen. Echter ondanks mijn falen werd ik er toch ieder jaar weer op uitgestuurd. Dus zal men begrijpen hoe blij ik was met de introductie van de kunstboom. Gelukkig geen commentaar meer.

Het werd dus iets dragelijker, maar toch is er nog een probleem waar ik de oplossing nog niet voorhanden heb. Dit betreft namelijk het vele eten en dan vooral het vele vlees wat hierbij genuttigd wordt. Wie zou dit toch bedacht hebben? Dat moeten wel heidenen zijn geweest. Met kerst vieren we namelijk de geboorte van Jezus. Tenminste, dat hebben ze mij altijd voorgehouden. Nu ben ik in de gezegende omstandigheid geweest, dat ik zelf een paar geboortes heb meegemaakt. Hierdoor kwam ik tot de conclusie: dat je het dan over een nieuw leven hebt. Je zou dan ook mogen verwachten, dat je dit nieuwe leven ook met kerst viert.

Helaas niets is minder waar en doden we er in dit jaargetijde rustig op los. Ieder jaar probeer ik dan ook om in huiselijke kring deze schranspartij terug te dringen. Maar de omnivoren om mij heen hebben daar geen enkele boodschap aan. Ze denken: die ouwe zak doet toch de boodschappen wel.

Maar nu denk ik, dat ik toch iets heb gevonden. Onlangs heb ik namelijk een haas geschilderd en als er één dier is wat er in deze dagen aan moet geloven, dan is het dit dier wel. Nu zijn de meeste mensen op het eind van het jaar wat weemoedig en hoop ik, dat dit ook voor mijn trawanten op gaat. Daarom wil ik deze haas in de kerstboom hangen zodat ook zij last krijgen van hun geweten. Maar of deze opzet lukt daar ben ik niet helemaal zeker van. Daarom ga ik zelf alvast maar uitkijken naar de paas. Dan is de haas er ook weer en hoef ik gewoon ouderwets alleen maar een eitje te tikken.