Zelfportret
Als opa zijnde heb je verschillende taken en een daarvan is het helpen bij het huiswerk. Ook vandaag was dit het geval en zo kwam Aron me aan het werk zetten. Hij dacht natuurlijk mijn opa schrijft nogal veel dus die kan mij taalkundig wel helpen. Maar dat viel bitter tegen.
Hij had een lijst met woorden en die moesten worden aangevuld. Voor het woord kopje moest bijvoorbeeld koffie ingevuld worden. Nu dit was allemaal nog te bevatten. Maar wat moest er voor donker? Ik kwam niet verder als nacht, maar dit klopte natuurlijk niet. Gelukkig kregen we hulp van oma want haar oplossing luidde: “pik.” Nu bij dit woord schoot Aron in de lach en mijn gedachten 55 jaar terug.
Tegenwoordig is de jeugd veel vrijer in het benoemen van de mannelijke en vrouwelijke genitaliën om maar eens een net woord te gebruiken. Dus toen mijn moeder toentertijd sprak over de nicht van mijn vader met de naam Jut en ik daar hardop een rijmwoord van drie letters wist. Ja, toen werd ik niet alleen van tafel gestuurd, maar ook viel mij nog klap ten deel.
Nu men zal begrijpen dat seksuele voorlichting in die tijd hoegenaamd niet bestond. Goed je vroeg wel eens wat, maar er werd altijd omheen gedraaid. Zo werd over het verwekken van kinderen gezegd: “dat die in elkaar werden geknutseld.” Nu hoorde ik laatst van iemand die op dit gebied dezelfde ervaring had. Hij had, door dit soort opmerkingen, de gedachte opgevat, “dat hij was gebreid. Dit vanwege het feit dat veel mensen vonden, dat er een steekje aan hem los was.” Nu dit kwam me bekend voor.
Veel mensen vinden mij namelijk ook vreemd. Al moet ik er meteen bijzeggen: dat ik er zelf gelukkig geen erg in heb. Toch had door dit soort zaken toch de gedachte zich bij me postgevat, dat ik over dit onderwerp nog eens een schilderij moest maken. Maar door de ontbering van seksuele voorlichting kon ik geen onderwerp op dit gebied vinden. Gelukkig werd ik geholpen. Enige tijd geleden hoorde ik namelijk een paar mensen bij mijn binnenkomst fluisteren, “oh god daar komt die rare kwast ook weer aan.” Maar liever een rare- dan een verwaande kwast. Dus dank zij hen ben ik gekomen tot dit zelfportret.