Markt

Afgelopen zaterdag stond ik op een kunstmarkt. In de loop der jaren heb ik zoveel gemaakt en moest ik nu toch maar eens proberen om wat kwijt te raken. Nu ik kan het niet te vaak benadrukken: maar een zakelijk instinct moet ik volledig ontberen. Dus zag ik erg op tegen deze escapade.

Gelukkig heb ik mijn naaste omgeving een paar mensen bij wie de klant nog koning is en dus precies weten hoe je met dit bijltje moet hakken. Het eerste advies luidde dan ook: “je moet wat vriendelijker kijken dan wat je normaal doet. Klanten schrikken zich anders een ongeluk. Ook moet je vertrouwen hebben en binnen de kortste keren zul je dan zien, dat je zo een aantal ‘goede’ klanten hebt.” Nu dit gaf me moed en er kwam zowaar een glimlach op mijn anders zo verstarde gezicht.

Maar ik had nog meer geluk! De kraam naast mij werd bemenst door een zorginstelling van mensen met een beperking. Dus viel ik zodoende in het geheel niet op. Dus het begin was goed, maar dat van die goede klanten, dat ging bij mij volledig de mist in. Ik had namelijk leuke klanten. Veel mensen die langsliepen zijden namelijk: “goh wat leuk.”

Maar gelukkig bij het scheiden der markt verkocht ik toch nog drie werkstukken. Zo was ik in ieder geval uit de kosten. Ja, en als de leuze er nog is, “van op de markt is uw euro een daalder waard,” dan ben ik zelfs boven Jan. Maar veel belangrijker is het, dat ik weer drie nieuwe werken kan maken en daar gaat het me om. Want van die markt ben ik namelijk beter thuis.