Cor Edelenbosch

Tellen

Afgelopen zaterdag was het nationale vogeltelling. Nu als vogelliefhebber kon ik niet achterblijven. Maar wat viel me dat tegen.

Volgens mij had ik er in de loop der jaren diverse gemaakt. Echter tot mijn grote verbazing kwam ik niet verder dan één exemplaar. Alleen nog een ijsvogel kon ik spotten. Hoe was dit mogelijk? Hier moest iemand de hand, al kan ik nu beter spreken van vleugel want ze waren gevlogen, in hebben gehad.

Ja, en ondanks dat ze niet meer bestaan, viel toch het kwartje. Tijdens mijn afwezigheid vond iemand het nodig om mijn hok te restylen. Met als gevolg, dat ik nu niets meer kan vinden. Helaas kon ik de dader niet ter verantwoording roepen ondanks haar vrije dag was de vogel gevlogen.

Achteraf kwam dit goed uit en kon ik zodoende eerst tot tien tellen. Nu ebde mijn boosheid, en lang boos blijven is niet één van mijn kwaliteiten, dan ook snel weg. Dus wachten tot we bij thuiskomst elkaar in de haren konden vliegen was geen optie. Nee, ik had al een andere ik ga ze gewoon opnieuw maken. Zo ben ik inmiddels al met een roodborstje begonnen. Wel ga ik ze goed verstoppen want inmiddels heb ik wel geleerd: als de kat van huis is dan vliegen de vogels.