Tegenwoordig kunnen we niet meer denken in het begrip mensen en darvoor is in de plaats gekomen economisch. Alles wordt alleen nog uitgedrukt in het begrip waarde en durf niet te zeggen: dat je ergens plezier aan beleeft. Hoon en eenzame opsluiting zullen je deel zijn. Dus moet ook ik mee in de vaart der volkeren.

Dus stemt het mij tevreden dat ik de laatste weken regelmatig hoor: “dat het economisch de goede kant op gaat met ons land.” Alleen kan ik er zelf nog niets van merken. In de kunst is het, met uitzondering van de grote jongens en meisjes, nog kommer en kwel. Nu maar hopen dat wij de enige groep zijn die hier onder gebukt gaat. Wij kunnen tenslotte een stootje hebben, want we waren ook de eerste groep die door de regering gekort werden. Dus moeten wij wel heel belangrijk zijn. Toch moet het wat mij betreft niet meer te lang duren.

Kon ik in het verleden nog een bos bloemen kopen om die te schilderen, nu zit dit er niet meer in. Nu moet ik me verlagen, nou nee zo is het ook niet, want dat gevoel heb ik niet gehad. Maar hoe omschrijf ik dit netjes? Dus nog een keer, nu heb ik me moeten wenden tot een alternatief. Namelijk tot de Taraxacum officinale of in gewoon Nederlands de paardenbloem.

Maar toch is het ingewikkeld genoeg. In mijn jeugd kon ik ze zelf plukken en door een sneetje in de steel te maken kon je er zelfs een krans van maken. Maar op mijn leeftijd kun je dit nu natuurlijk niet meer maken De kortzichtige denkers in onze maatschappij zouden denken: dat ik kinds ben geworden.

Dus moest ik mijn kleinzoons inschakelen, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Met uitzondering van de jongste kon ik de andere niet verleiden om een bosje voor me plukken. Ook had ik geen geld om ze op deze manier te stimuleren. Dus moest toch de jongste er aan geloven.

Nu hij kwam met een leuk bosje terug, maar ook met de opmerking dat hij het nooit meer doet. “Er waren allemaal enge vliegen en ook had hij zich gestoken aan brandnetels,” zo vertelde hij me met en zielig gezicht. Dus moet ik maar eens goed nadenken hoe dat verder moet, vooral omdat de boterbloemen zo mooi in bloei staan.