Zelfportret
Op dit moment ben ik bezig met schilderen van een portret van mijn kleinzoon. Helaas moet ik er mee stoppen omdat het buiten erg donker is. Het lijkt wel bedtijd, maar mijn verloofde heeft hier een heel andere mening over en zij jaagt me dus mijn hok weer in. Dus maar wachten tot het misschien wat lichter wordt. Kunstlicht hoor ik jullie denken, helaas geeft dat een vertekend beeld. Als je het dan een dag later ziet, dan blijken de kleuren heel anders dan dat ik had bedoeld. Dus kan ik mooi van de nood een deugd maken en een stukje gaan schrijven. Dus nu ik het toch over portretten heb laat ik dan maar bij dit onderwerp blijven.
Een goed gelijkend portret maken valt niet altijd mee. Gelukkig ben ik hier niet de enige in. Zo ben ik zelf ooit in een karikatuur geportretteerd door Dik Bruynesteyn. De man die ooit sportkarikaturen maakte voor Studio Sport. Hij vertelde me toen: “dat ook hij niet iedereen treffend op papier kreeg.” Met mij had hij trouwens geen enkele moeite. “Nu heeft een medaille altijd een lelijke en een mooie kant,” zoals ooit een groot voetballer zei. En ook voor het portret gaat dit op.
Zo heb ik geleerd, “dat het een onderwerp is dat altijd kan.” Mocht je geen model hebben, dan kan je altijd nog een zelfportret maken. Philip Akkerman is bijvoorbeeld zo’n schilder die al dertig jaar zelfportretten maakt. Dit in een tempo van zo’n honderd exemplaren per jaar. Ook Rembrandt heeft ongeveer honderd zelfportretten gemaakt. Nu haal ik het niveau van Rembrandt nog in geen honderd jaar. Toch kreeg ik de opwelling om het ook eens te gaan proberen tegen beter weten in.
Nu weet ik niet of meer mensen dit hebben? Maar ik schaam me nogal voor mezelf. Niet dat ik een minderwaardigheidscomplex heb. Echter ooit was ik in een uitzending voor radio toen ik later mijn stem terughoorde nu ik kon wel door de grond zinken. Foto’s waar ik op sta: ik kan ze wel verscheuren. Dus daar zat ik met mijn spiegeltje. Al snel nam ik dan ook de beslissing om de spiegel weg te doen en een poging te wagen om het uit mijn hoofd te doen. Nu het klaar is zijn de gevolgen echter niet te overzien. Al mijn nazaten zijn namelijk van mening: dat ik me eigen veel knapper heb gemaakt dan dat ik in werkelijkheid ben. Dus met grote schaamte plaats ik een foto bij dit stukje. En graag hoor ik jullie objectieve mening?
