Granddad Joe
Ooit heb ik Ferdinand Domela Nieuwenhuis, de socialistische- anarchistische voorman in ons land, geportretteerd. Als potloodtekening siert hij nu dan ook de ruimte waar ik het meest vertoef. Ondanks dat het voor mijn tijd was heb ik een diepe bewondering voor deze man. Maar toch werd het tijd om mijn blik eens wat te verruimen.
Deze keer werd het een portret van de Noord-Ierse republikeinse socialist Big Joe McCann. Big is er aantoegevoegd door de mensen waar hij zich voor inzette. Hij was namelijk een vrijheidstrijder die zich inzette voor een onafhankelijk Noord-Ierland. Helaas heft hij dat met de dood moeten bekopen.
Op 15 april 1972 werd hij, vanwege IRA- lidmaatschap, in Belfast op lafhartige wijze door Britse paratroepers in zijn rug doodgeschoten. Zelf was hij ongewapend en nu veertig jaar later heeft Groot Brittannië eindelijk erkend, “dat deze aanslag ongerechtvaardigd was.” Graag had ik in mijn steenkolenengels met hem van gedachten willen wisselen. De onderwerpen zie ik al voor me pacifisme en niet te vergeten over de Noord-Ierse burgerrechtenactivist Bernadette Devlin. Zij sprak ooit de woorden, “socialisme is immers de essentie van Jezus boodschap.”
Ja, en die mogelijkheid was aanwezig geweest. Zoals Leon en Aron kleinzoons zijn van mij zijn ze dit namelijk ook van Joe. Maar deze opa hebben zij natuurlijk nooit gekend. Dus zal ik het portret niet bij mij hangen, maar het aan hun geven. Dan hebben ze in ieder geval ook nog iets van hun andere opa. En wie weet zet één van de twee ooit het hele verhaal op papier?
