Over datum
Mijn kinderen en kleinkinderen zijn liefhebbers van het tv-programma ‘Wie is de mol’. Zelf had ik het nog nooit gezien, dus om mee te kunnen praten moest ik dit spel ook maar eens gaan volgen. Deze keer deed zich de gelegenheid voor omdat het op zaterdagavond werd uitgezonden en er voor de rest ook niet veel soeps was.
Maar na vijf minuten wist ik al wie de mol was. De presentator had namelijk een gesprek met hem en angstvallig, en ook mocht hij niets zeggen, werd de mol uit beeld gehouden. In het schot waar hij achter zat was echter een opening en hierdoor kon je stuk van zijn haar zien. Dus toen de kandidaten werden gepresenteerd zag ik aan zijn haardos: dat Remy van Kesteren de harpist de mol was. Dus de spanning was er voor mij af. Toen ik de eerste opdracht zag haakte ik na enkele minuten af. Wat een kinderachtig gedoe men kan dit beter op woensdag- of zaterdagmiddag tijdens het kinderuurtje uitzenden. Slaapverwekkend was het.
Maar de begrippen slaapverwekkend en geen spanning lijken me wel steeds meer te bekruipen. Bij de radio uitzending van de Top 2000 bekroop mij dat gevoel ook en er kwam nog een gevoel, dat van vernedering bij. Want waar bleven mijn nummers? Steeds hoorde ik namen van artiesten en nummers die mij helemaal niets zeiden. Dus toch de lijst er maar eens bij gepakt en gekeken hoe het zat. Nu ik kon wel janken het grootse deel van de door mij gestemde nummers stond er niet meer in. Hoe kon dit? Ik zal ze niet allemaal behandelen, maar één zal ik er uitlichten omdat dit me heel na aan het hart ligt.
In mijn jeugd kochten we namelijk plaatjes. Iedereen van mijn leeftijd weet dan ook welke zijn of haar eerste plaatje was. Bij mij was dat één van Buddy Holly. De man die vele artiesten, tot de Rolling Stones en de Beatles aan toe, heeft geïnspireerd. Met geen één nummer komt hij in deze lijst meer voor. Dit kwam bij mij over als een nederlaag die ik nog nooit had meegemaakt.
Nu heb ik gevoetbald bij Dindua 7 en later bij West-Frisia 9 en veelal wonnen we. Natuurlijk zat er zo heel af en toe ook wel eens een nederlaag tussen, maar die droeg je manmoedig. Je ging na de wedstrijd naar de kantine en nam een glaasje fris. Nu veelal was je dan al weer over de klap heen. Maar bij de Top 2000 gaat dit niet op, dit is een einde van een tijdperk. De jeugd heeft het overgenomen en aan mijn kant komen alleen maar afvallers. Het ziet er dus somber uit. Ik moet dan ook accepteren: dat ik over datum ben.
Maar waar ik anders nooit iets van geloof, daar luisterde ik nu naar. In het begin van het nieuwe jaar worden er door diverse mediums namelijk voorspellingen gedaan. Hierbij was er één die voorspelde: “dat deze regering zou vallen en dat er rondom de paasdagen nieuwe verkiezingen zouden zijn.” Nu ik knapte zienderogen op er zou weer keus zijn, dacht ik. Maar al snel versomberde mij gedachten weer, want ik was net nog met mijn neus op de feiten gedrukt. Wij tellen niet meer mee. Maar dit was niet helemaal waar.
We kunnen nog terecht bij die vrolijke mijnheer, van die oudere partij, die iedereen feliciteert. Die weet het ook niet zo goed meer en ook ik ben op dit moment de weg een beetje kwijt. Maar gelukkig vond ik hem, zonder TomTom, een paar dagen later terug. In de schappen van de supermarkt zag ik namelijk al paaseitjes liggen en dat betekent dus, dat de verkiezingscampagne al is gestart. Nu chocolade maakt me altijd vrolijk en daar komt bij, toeval of niet, dat zelf ook net schilderij met eieren klaar heb. Dus om dit sombere verhaal toch wat vrolijke te eindigen wens ik hierbij: iedereen alvast met Pasen een vrolijke eisprong toe.