Cor Edelenbosch

Op lagere school liepen we op Koninginnedag, 30 april, altijd in optocht naar het stadhuis. Hier vertelde wethouder Visser ieder jaar een verhaal over het, ook al spoelde het van de lucht, oranje zonnetje dat scheen. Jarenlang heb ik hier dan ook een andere betekenis aan gegeven.

Na afloop van deze aubade kregen we bij terugkomst op school namelijk een zak met lekkers. Ook zat er een sinaasappel bij en dacht ik, dat wethouder Visser hier het oranje zonnetje mee bedoelde. In die tijd ging mijn fantasie namelijk ook al met me aan de loop. Vooral omdat in de toenmalige jaren vijftig een sinaasappel niet tot dagelijkse kost behoorde.

Heden ten dage ligt dit anders en is hij onbeperkt beschikbaar. Maar het zijn rare tijden wat de ene dag nog normaal is daar wordt een dag later soms heel anders over gedacht. Dit alles zat ik te overdenken tijdens het schilderen van deze sinaasappel.

Ten tijde dat wij deze appeltjes van oranje kregen werden ze namelijk geplukt door loonslaven. Dus is de tijd niet ver dat ook de sinaasappel verdwijnt uit de schappen. Ja, en dan zit ik, al is dit soms ook wel eens aantrekkelijk, met een verboden vrucht. Vandaar dat ik hem deels heb geschilderd in plastic en mocht de nood aan de man komen, dan kan ik hem er altijd nog in zijn geheel inrollen.