Ik dacht dat het zo helder was als glas

Iedere morgen bij het wakker worden maak ik voor die dag een plan van aanpak. ’s Avonds, in mijn bed, kom ik er achter dat er weer niets van terecht is gekomen. Toch blijf ik erin volharden al sta ik op dit moment op een tweesprong.

Door weken van lichamelijk ongemak weet ik nu helemaal niet meer waar ik moet beginnen. Moet ik eerst de dingen afmaken waar ik al mee begonnen was of kan ik beter de schilderijen die klaar zijn, en een jaar hebben liggen drogen, gaan vernissen? Ik weet het niet meer!

Maar ik weet zoveel niet meer. Zou dit door de medicijnen komen? Want waar zijn al die leuke antiekwinkeltjes gebleven? Ooit zag ik hier dit Romeinse glas om te schilderen. Maar mijn blik lijkt wel wat glazig te worden, want niet alleen de antiek- ook andere winkels verdwijnen in rap tempo. Maar ik dwaal af, moet ik maar wat doen of toch maar een planning maken? Ja, was het leven maar zo helder als glas.

Olieverf op MDF=paneel met een formaat van 18x13cm.