Ik kan mijn ei niet kwijt
De thans formerende partijen die trachten een nieuwe regering te vormen hadden niet mijn vertrouwen. Hun verkiezingsstandpunten gelezen hebbend kwam ik al snel tot de conclusie dat ik bij hen niets te zoeken had. Erger ik kon er wel eens nadeel van gaan ondervinden als zij het voor het zeggen krijgen. Want net als iedereen kijk ook ik waar ik het meeste baat bij heb ja, ook voor mij geldt een vorm van eigen belang.
Bij mij is dat hoe zijn hun standpunten qua kunst en cultuur. Wel cultuur stond bij iedere partij in het programma en dan met name ‘volkscultuur’. Het CDA wil, “taal, cultuur en traditie ondersteunen met een regionaal of lokaal karakter, van carnaval tot paasvuren.” De BBB heeft het, “over de rijke traditie van carbidschieten en de dorpskermissen. Dit helpt mee aan het beroemde noaberschap.” De VVD wil zelfs, “dat de volkscultuur een volwaardig onderdeel wordt van de culturele basisinfrastructuur.” Het NSC, “stelt een apart stimuleringsfonds voor ‘om de totstandkoming van nieuwe nationale en streekproducties in toneel, musical en film te bevorderen.” Tenslotte de PVV zij willen, “stoppen met ‘onzinnige’ kunst- en cultuursubsidies. Wel gaat er geld naar behoud en toegankelijk maken van cultuur erfgoed.” Dus is alleen de, en dan vooral de eigen, cultuur belangrijk en over de kunst wordt met geen woord gerept. Al snel bleek mijn angst gegrond.
Bij dergelijk partijen is kunst, bij bezuinigingen, het eerste wat sneuvelt. Ze waren nog niet eens een regering en nu werd me de nek al omgedraaid. Daar komt bij dat ik het totaal niet aan had zien komen. Dus kan ons nog wel eens heel wat staan te wachten, maar ik ben al genoeg getroffen.
Als schilder heb je je favoriete onderwerpen en voor mij is dat het ei. Vanwege de kleur het bruine ei en wat doen ze. Vanwege de door hun zo belangrijke Nederlandse cultuur krijgen de witte kippen het alleenrecht. Al blijken ze over mensen ook in deze vorm te praten, maar daar hebben ze wetrechtelijk nog geen oplossing voor. Al zie ik het somber in, want ze schamen zich nergens voor. Dus kan dit van de witte kip wel eens een probeersel zijn. Want aan superieure kwaliteiten wordt hen nogal wat toegedicht.
De eieren van de witte kip zijn 9% goedkoper en minder milieubelastend dan de bruine eieren. Witte kippen leven langer en gaan langer door met leggen. Een witte kip legt in 1,5 jaar tijd gemiddeld 450 eieren, een bruine kip zo’n 380. Daarnaast gaan de kippen efficiënter om met hun voer, dus produceren ze minder CO2. De witte kip is bovendien rustiger en pikt minder naar andere kippen, zodat ook het dierenwelzijn in de stal erop vooruitgaat. Het vergelijk met de witte mens zal niet lang op zich laten wachten.
Dit vooral dankzij de BBB die steeds beweert: dat boeren hun dieren als eigen familie zien. Maar wat moet ik? Ja, dat wordt een ander onderwerp zoeken. Naar ik aanneem zullen ze de ‘varkensharen’ penselen wel met rust laten.
