Cor Edelenbosch

Iedere leeftijd heeft zijn charme al zijn er ook ongemakken. Op dit moment voel ik me echter als een kind onder de kinderen. Met als gevolg dat ik me ook zo gedraag, gelukkig was dit me al eens eerder overkomen en had ik ervaring op dit gebied.

Zo keek ik in de tijd van de Fabeltjeskrant al met mijn kinderen mee naar dit leuke programma. In die tijd waren er veel meer zoals Ome Willem, Rembo & Rembo, Loenatik, The A-Team etc. niet alleen geweldig voor de kinderen, maar ook voor ouders zoals ik. Ja, dan is het nu behelpen.

Nog nooit zijn er zoveel jeugdzenders geweest en sommigen gaan vierentwintig uur per dag achterelkaar door. Echter zonder een programma wat ik samen met mijn kleinkinderen meekijk. Gelukkig is er ieder jaar nog wel het Sinterklaasjournaal. Samen met oma instaleren we ons iedere avond om zes uur voor de tv om dit te bekijken. Ja, en dan is het weer ouderwets genieten. Maar voor hoelang nog?

Van de zeven kleinkinderen zijn er nog twee, en één hiervan begint ook al te twijfelen, waarmee we alle avonturen van dit journaal nog kunnen bespreken. Dus is de tijd niet ver meer dat ook deze peridode voorbij is. Hier durf ik amper aan te denken, want zelf heb ik inmiddels een leeftijd bereikt dat ik kinds begin te worden. Steeds meer herinneringen uit mijn jeugd komen terug. Gelukkig ben ik niet de enige en zo kwam een buurman met het voorstel om gezamenlijk Sinterklaas in ons complex te vieren.

Iedereen had hier wel oren naar en al snel hoorde ik uit de andere woningen buren Sinterklaasliedjes neuriën. Want het zou niet alleen een gezellige gebeurtenis worden, ook werden er lootjes getrokken. Zodat iedereen een cadeautje zou krijgen en ook een surprise was geoorloofd. De rijm echter niet, want met zoveel mensen met gehoorproblemen zou dit alleen problemen geven. Tot tevredenheid trok ik het lootje met de naam erop van de buurman die dit had bedacht.

Wel voor hem als hondenliefhebber kon ik maar één ding doen. Dat was het tekenen van een Maltezer leeuwtje en dit inlijsten. Dus is het hopen dat het naar de zin is. Wel dat zullen we zien op 6 december, want dan wordt het gevierd. Een dag later dan gebruikelijk, maar dat is logisch als opa en oma heb je ook je verplichtingen. Maar wat later dat maakt niet uit we hebben, tenminste laten we het hopen, alle tijd. Al ben ik wel nieuwsgierig naar mijn cadeau.