Cor Edelenbosch

Natuurlijk weet ik dat het niet goed is, maar ik kon de verleiding niet weerstaan. Helaas is er deze tijd van het jaar moeilijk aan te komen. Dus zit ik heerlijk te genieten van een heerlijke appelflap. Met wel in mijn achterhoofd dat dit moet compenseren. Niet dat dit wat geeft voor mijn postuur, maar zo heb ik het van jongs af aan geleerd.

Mijn vader was namelijk enig kind, met als gevolg dat mijn broer, zus en ik geen concurrentie van andere kleinkinderen hadden. We kregen dan ook iedere week zondagscenten, wat we trouwens op woensdag al kregen. Ook werden we goed bedeeld in koek en snoep, maar gingen we bijna naar huis dan kregen we nog een appel. Want ook, “arbeiderskinderen moesten iets gezond eten,” zoals zij altijd aangaven. Bij mij heeft dat tot op de dag van vandaag goed gewerkt.

Iedere dag eet ik dan ook een appel en krijg er nooit genoeg van. Maar ook kan ik het niet laten om ze te schilderen of te tekenen. Jammer dat ik er nooit één voor mijn opa en oma heb gemaakt. Wel is het dankzij hun een stimulans om ermee door te gaan. Dus niet alleen gezond ook een mooie tijd om aan terug te denken. Om dit te vieren gun ik mezelf toch nog een appelflap.