Cor Edelenbosch

Hij is klaar

Beste volgers, vrienden en bekenden,

Mijn nieuwe boek 'Wat een rare kwast' is gepubliceerd! Na veel uren van zwoegen achter mijn PC, de nodige - tijdelijke - writers blocks en wat 'geniale ingevingen' is het nu eindelijk klaar en ik ben er ontzettend trots op! Ik heb mijn boek uitgegeven via Mijnbestseller.nl en daar is het onder andere ook te koop. Ik stel het op prijs als je deze mail naar vrienden wilt doormailen.

Hieronder staat een korte omschrijving van mijn boek:

Veel mensen, vooral zij die me kennen, zullen hun wenkbrauwen fronsen bij het lezen van deze epistels. Ik word namelijk, zoals ze dat in de volksmond noemen, beschouwd als een rare kwast. Zelf vind ik het nogal meevallen, maar natuurlijk ben ik niet geheel objectief.

Deze stukjes zijn ontstaan tijdens het schilderen en dat gaat meestal gepaard met eenzaamheid. Dus is het niet zo vreemd dat mijn gedachten wel eens met mij aan de haal gaan. In eerste instantie ging ik er vanuit dat de door mij geschilderde onderwerpen stof tot schrijven gaven. Maar er waren meer factoren.

Op een gegeven moment constateerde ik dat ik vaak met een penseel in mijn mond zat. Ondanks dat ik al 15 jaar niet meer rook dacht ik, dat ik nog steeds te maken had met afkickverschijnselen. Plotseling zag ik echter het licht en drong het tot me door dat dit de oorzaak van mijn schrijfsels is.

Ook bekroop mij een gevoel van opluchting. Veel mensen zien een penseel aan voor een kwast en ga ik er vanuit, dat het rare toch wel meevalt. Gelukkig kunt u na lezing zelf een oordeel vellen.

Nog iets over mijzelf:

Werkzaam als conciërge op een middelbare school werd mij op een gegeven moment de vraag gesteld: “wil jij deze keer het voorwoord in de schoolkrant schrijven?” Schrijfervaring had ik in het geheel niet en dit gebruikte ik als argument om onder dit verzoek uit te komen. Maar beide leraren, die deze schoolkrant beheerden, bleven druk op me uitoefenen. “Taalfouten en stijl zouden geen enkel probleem zijn als leraren Nederlands corrigeren wij je epistel,” zo werd mij toevertrouwd. Tegenstribbelen had geen zin meer en het was maar eenmalig zo was mij toevertrouwd.

Gelukkig gebeurde er veel op onze school dus een onderwerp was snel gevonden. Nu was ik zelf de drukker van de schoolkrant. Dus toen deze werd aangeboden om te reproduceren voelde ik toch wel enige trots toen mijn naam daar op pagina 1 stond. Na verspreiding van de krant kwam daar nog bij, dat men het een leuk stukje vond. Met als gevolg, dat ik gebombardeerd werd tot vaste columnist.

Op deze wijze kwam ik er al snel achter dat

Hopelijk heb ik hiermee jullie interesse kunnen wekken in mijn boek. Het is te koop op http://www.mijnbestseller.nl/books/61465 voor € 14,95

Lees meer >> | 172 keer bekeken

Boek

Boek

Waarom maak ik altijd de verkeerde keuzes? Vaak kon ik er om lachen, maar dit is me nu vergaan. Ook deze keer hebben ze me weer te pakken en heb ik spijt dat ik er aan ben begonnen. Ach, ik laat me helemaal meeslepen met mijn medelijden. Ik heb er helemaal geen spijt van, want tijdens het maken heb ik er erg veel plezier aan beleefd. Dus is de rest eigenlijk bijzaak en daar moet ik me niet door af laten lijden.

Lees meer >> | 177 keer bekeken

Mijn vuisten jeukten

Ooit kwam ik er ’s nachts mijn bed voor uit. Nu ik was niet de enige, want her en der zag je de lichten aanfloepen. Het ging om de bokswedstrijden tussen Mohammed Ali versus Joe Frazier. Of zoals ze toen werden aangekondigd: “Het gevecht van de eeuw.”

Hier moest ik meteen aan denken toen ik dit plaatje zag. De gezichten waren niet te zien en dat was maar goed ook. Veelal zien die er niet meer uit na zo’n gevecht. Ja, en het ging tenslotte om de vuisten. Goed nu zou ik er niet meer om die tijd uitkomen, al ben ik al vaak wakker om die tijd. Toch vond ik het leuk om dit te schilderen en kon ik mooi mijn vuisten uit de mouwen steken.

Lees meer >> | 379 keer bekeken

De stoute schoenen aantrekken

Vaak ben ik nogal kinderachtig op dit gebied en doe ik zelf iets in mijn schoen. Maar vanmorgen wist ik echt niet wat ik zag. Al mompelde ik wel ondankbaar: die heb ik al. Gelukkig werd mijn agente enige tijd later wakker en werd het me duidelijk.

Volgens haar ben ik niet commercieel en heeft zij me een handje geholpen. Volgens haar moet ik juist in deze tijd van cadeautjes reclame maken. Nu hier zit wat in, maar toch had ik liever marsepein gehad

Lees meer >> | 623 keer bekeken

Als je hart bitter is, zal suiker in je mond niet helpen

Dit overkomt me niet vaak, eigenlijk nooit. Maar ik weet niet hoe ik dit stukje moet beginnen. De kans is namelijk groot dat ik van ijdeltuiterij wordt beticht en dat is zeer zeker niet de bedoeling. Maar het onderwerp wat ik wil behandelen is namelijk niet meer van deze tijd. Dus heb ik het al vaak uitgesteld, maar nu kon ik er niet meer onderuit. Er zijn namelijk al een aantal mensen, die van dit gebeuren afweten en is de kans groot, dat er verhalen in de wereld komen. Echter wat ik er mee bedoelde heeft een heel ander doel.

Lees meer >> | 759 keer bekeken

De vier jaargetijden

De vier jaargetijden

Hoe ouder, hoe gekker en helaas moet ik dit beamen. Toch heb ik jaren gehoopt op: het verstand komt met de jaren, maar dit was ijdele hoop. Maar dat het zich zo ontwikkelen dat had ik zelfs in mijn stoutste dromen niet verwacht. Op dit moment verkeer ik namelijk in een staat van hoogmoedswaanzin. Maar hoe kom je daar uit?

Lees meer >> | 249 keer bekeken

Door de bank genomen

Volgens diverse media gaat het economisch iets beter in ons land. Nu in de kunst is het nog steeds sabbelen. Hierdoor voelde ik me genoodzaakt om me te abonneren op een nieuwsbrief.

Er werden me namelijk 10 tips beloofd om mijn inkomen te verhogen ook als ik blut was. Nu hier had ik wat aan eindelijk loon naar werken.

De eerste tip luidde: “Het geld ligt op straat.” Hier moest ik over nadenken, want omdat ik altijd binnen schilder kom ik dienaangaande weinig buiten. Dus zat er niets anders op, dan me zelf met een vrije dag te belonen en op onderzoek uit te gaan. Hoe ik keek en zocht vinden deed ik niets en zo ging ik onverrichter zake weer huiswaarts. Teleurgesteld en me zelfs enigszins in de maling genomen voelend trok ik me terug in huis.

Lees meer >> | 249 keer bekeken

Men moet een boek niet beoordelen aan de kaft

Eigenlijk zou ik het er bij één houden en had ik inmiddels mijn taak volbracht. Het is namelijk toch wel een werkje om het allemaal voor elkaar te krijgen. Ja, eigenlijk heb ik wel genoeg gewerkt zo vond ik zelf. Tevens heb ik niet de ambitie voor een tweede carrière al komt dat meer omdat de eerste carrière er ook nooit is geweest. Goed, maar nu ben ik toch op een leeftijd om leuke dingen te doen.

Eindelijk eens iets wat ik helemaal zag zitten en het lukte beter dan ik had verwacht. Zelfs zo goed dat ik nog vroeger op stond als in de tijd dat ik te werk moest. Dit alles met het doel om op tijd te beginnen een dag is namelijk zo om. Tevens begin ik de grens te naderen van dat je niet meer weet hoeveel dagen ik nog heb, dus haast is geboden. Was ik in het verleden nog wel eens bezig met de rechten van de arbeidsbeweging. Dat is nu totaal verdwenen en zo ben ik zeven dagen in de week bezig met schilderen en schrijven. Het is dan ook duidelijk een verslaving geworden.

Lees meer >> | 359 keer bekeken

CV

Mijn leven is drastisch gewijzigd en dat is toch even wennen. Zo was ik gewend om te doen en te laten wat ik wilde en was er niemand die daar aanstoot aan nam. Sinds kort is dit veranderd en wordt mijn gedrag sceptisch bekeken. Lekker vals meezingen met de radio en lekker de troep laten slingeren zit er dus voorlopig niet meer in. Het ergste is natuurlijk, dat ik niet meer te pas en te onpas in de koektrommel kan graaien. Maar het meeste schrik ik van een stem die op klaarlichte dag iets tegen me zegt.

Natuurlijk valt het andersom ook niet mee vooral als je jaren gefunctioneerd hebt als een workaholic. Ja, dan valt het thuiszitten je natuurlijk behoorlijk zwaar. Plus dat je dan nog moet samenwonen met iemand die zich het liefst als een eenling terugtrekt in zijn hok. Dus was al snel de sfeer wat gespannen en moest er dus een oplossing komen voordat we elkaar in de haren zouden vliegen. Al denk ik achteraf, dat ik dit qua haardos gemakkelijk had gewonnen. Gelukkig is het zover niet gekomen, maar er moest wel iets gebeuren.

Lees meer >> | 206 keer bekeken

Solidair

“De klant is koning,” dat is mij altijd verteld. Ja, als ze je nodig hebben, maar steeds meer kom ik er achter dat je eigenlijk de nar bent. Dat ze iedere keer, in de directiekamers van de grote concerns, dubbel liggen van het lachen om die domme klanten. Het klopt de mens wil graag bedonderd worden, met als gevolg dat ieder protest uitblijft.

Dus kunnen ze ons alles wijsmaken en ook nu is dit weer het geval. Door de boycot op Rusland dalen de prijzen van het fruit en de groente schrikbarend. Toch vertellen de supermarktketens ons, “dat de prijzen in de winkels voorlopig niet zullen dalen. Ze hebben te maken met afgesloten contracten bij de telers.” Toch durf ik de stelling aan: dat bij een stijging van de prijzen ze deze de volgende dag meteen hadden doorberekend. Contracten of niet.

Lees meer >> | 177 keer bekeken