Cor Edelenbosch

Solidair

“De klant is koning,” dat is mij altijd verteld. Ja, als ze je nodig hebben, maar steeds meer kom ik er achter dat je eigenlijk de nar bent. Dat ze iedere keer, in de directiekamers van de grote concerns, dubbel liggen van het lachen om die domme klanten. Het klopt de mens wil graag bedonderd worden, met als gevolg dat ieder protest uitblijft.

Dus kunnen ze ons alles wijsmaken en ook nu is dit weer het geval. Door de boycot op Rusland dalen de prijzen van het fruit en de groente schrikbarend. Toch vertellen de supermarktketens ons, “dat de prijzen in de winkels voorlopig niet zullen dalen. Ze hebben te maken met afgesloten contracten bij de telers.” Toch durf ik de stelling aan: dat bij een stijging van de prijzen ze deze de volgende dag meteen hadden doorberekend. Contracten of niet.

Lees meer >> | 180 keer bekeken

De vrije markt

Eigenlijk zou ik dit gisteren al schrijven, maar ik moest onverwachts naar de sociëteit. Op dit moment verkeer in kringen waarvan ik het bestaan niet eens wist. Ik weet dan ook niet wat me gebeurt en het werpt een heel andere kijk op de maatschappij, dan de mij gebruikelijke. Het lijkt me dan ook beter dat ik verantwoording, van mijn ommezwaai, ga afleggen.

De veroorzaker is de markt waar ik sinds enige weken op vertoef. Gaf ik de eerste keer nog behoorlijk af op dit gebeuren. In de daarop volgende weken ging er heel anders tegenover staan en met de week werd het me duidelijker. Dit was nu wat ze met vrije markt bedoelden. Vol afschuw heb ik mijn hele leven over dit mechanisme gesproken, maar je moet het daadwerkelijk ondervinden om tot een mening te komen. Nu de vrije markt is een zegen!

Lees meer >> | 349 keer bekeken

Het leven van de zonnige kant bekijken

“Vrouwen bloot, handel dood.” Zelf had ik hier nog nooit van gehoord, maar zij die langer in dit wereldje rondliepen attendeerden mij hierop. Gelukkig heb ik enige jaren geleden enige stents, vanwege een vernauwing in hartkransslagader, gekregen. Na enige tijd mocht ik van de hartchirurg, “dan ook weer naar vrouwen kijken en ook een paar keer overslaan kon geen enkele kwaad.” Dus was dit gisteren voor mij het enige opwindende op de themamarkt van Enkhuizen.

Prachtig had ik mijn kraam ingericht met schilderijen. Zelfs ruim een uur voor de officiële opening van de markt was ik al klaar om mijn klanten te ontvangen. Helaas! Klanten heb ik niet gezien wel kijkers en mensen die een praatje wilden maken. Ook leuk, maar het zou toch fijn zijn als je minimaal de kosten eruit zou halen. Al bleven veel mensen zeggen: “dat ze het mooi vonden.” Dus blijf je hopen, dat er nog een klant komt. Maar hoe meer het uur van sluitingstijd naderbij kroop des te somberder, voor het weer ging dat niet op, werd ik. Toch kwamen er nog steeds mensen kijken, en waarschijnlijk had ik toen inmiddels een zonnesteek opgelopen, en zei ik: zoek maar uit en neem maar mee. Maar zelfs dat wilden ze niet en kreeg ik veelal als antwoord: “we gaan eerst nog even verder kijken.”

Lees meer >> | 316 keer bekeken

Hij is net zo geacht als de rotte appel bij de groenteboer

Op dit moment zit ik niet lekker in mijn vel. Men zal hier van opkijken vooral omdat ik qua lichaamsbouw op dit gebied toch ruim ben bemeten. Laat ik dus meteen maar met de deur in huisvallen en dus aangeven, dat het deze keer geen vrolijk stukje wordt. Ja, ik twijfel zelfs of ik dit jullie wel moet aandoen. Maar ik ben bang dat als ik het niet opschrijf de kans aanwezig is, dat ik in een depressie raak en dat moet ik toch trachten te voorkomen. Al hoor ik hier mompelen, “je bent al jaren enigszins verward.” Goed het lijkt me beter, dat ik hier niet naar luister. Ik heb tenslotte al genoeg aan mijn hoofd dus daar gaat hij.

Regelmatig wordt er verkondigd, “dat de crisis voorbij is.” Maar waarom merk ik het dan nog niet en oh ja, het gaat niet over een geestelijke - maar over de financiële crisis. Wij waren trouwens ook al de eersten die werden aangepakt. Kunst had geen subsidie nodig dat was toch maar een linkse hobby. Dus viel er een kaalslag plaats onder ons als kunstbroeders. “Maar het kon niet anders iedereen moest zijn steentje bijdragen om deze recessie het hoofd te bieden.” Dit werd zo vaak, door de knappe koppen, herhaald dat je ging geloven dat het ook echt nodig was. Pas onlangs kwam ik erachter dat er met twee maten werd gemeten.

Lees meer >> | 318 keer bekeken

Twijfels

“Je moet eens een boek schrijven,” zo is me vaak geadviseerd. Nu zoals de meesten weten heb ik deze taak inmiddels volbracht. Goed ik heb er lang over nagedacht, maar nu achteraf toch niet lang genoeg. Al moet ik eerlijk bekennen, dat ik mijn hele leven al vrij impulsief ben in mijn handelen. Of beter: ik doet maar wat. Toch heeft dit zijn voordelen de ene keer pakt het goed uit maar ook zijn er diverse missers. Het voordeel hiervan is, het is nooit saai.

Lees meer >> | 250 keer bekeken

De tijd loopt als zand door je vingers

Opeens begon het zomaar te kriebelen. Enige jaren geleden, tenminste zo lijkt het, schilderde ik vaak van deze schilderijtjes. Veelal deed ik dit op zondagmiddag, want dan was succes verzekerd. Mijn kleinzoons kwamen, trouwens nu nog, dan te gast en zij waren mijn grootste fans. Dus kon ik ze mooi aan hen slijten, maar kleine jongens worden groot.

Lees meer >> | 277 keer bekeken

Stiefmoeder

Zondagmorgen 5.30 uur en daar zit ik dan met de handen in het haar. Een openingszin moet altijd pakkend zijn om de lezers te boeien. Dus is met de handen in het haar een leugentje om bestwil. Al zullen alleen degene die mij persoonlijk kennen deze tot nu geschreven zinnen begrijpen. Dus laat ik hier maar snel mee ophouden, want inmiddels zal wel duidelijk zijn hoe mijn gemoedstoestand op dit moment is.

Lees meer >> | 275 keer bekeken

Boek

Ooit droomde ik er over om van mijn hobby mijn beroep te maken. Nu hier kan ik kort over zijn, het is altijd bij een droom gebleven. Er zat niets anders op, dan me er bij neer te leggen. Met als gevolg dat ik van al dit liggen en dromen liever lui dan moe ben.

Toen ik dan ook na dik veertig jaar werken niet meer nodig was. Ja, toen was het tijd om een luizenbaan te zoeken. Na enig denken was het enige wat een beetje in die richting ging het schrijven. Of je nu een uur, een week of een maand over een stukje tekst doet niemand die zich daarover opwindt. Je kunt je zelfs verschuilen achter een writers block iedereen heeft dan ook nog medelijden met je. Dus toen mijn eerste boek klaar was ging ik er dan ook van uit, dat ik op mijn lauweren kon gaan rusten.

Lees meer >> | 250 keer bekeken

Kritiek

In het begin heb ik me hier vaak over verbaasd. Tijdens het schrijven dacht ik regelmatig, dat is wel leuk gevonden. Na plaatsing keek ik dan ook snel hoe de mensen daar op reageerden. Veelal was dat een koude douche, want wat ik leuk vond daar reageerde niemand op. Andersom gebeurde trouwens ook.

Lees meer >> | 216 keer bekeken

Een buik als een burgemeester hebben

Dat valt nog niet mee! Maar wie had ook gedacht dat ik me hier nog mee bezig zou houden? Eigenlijk had ik dit jaren eerder moeten doen, maar toen was er geen aanleiding voor. Nu heb ik het vermoeden dat ik het beter op mijn buik kan schrijven. Ik ben namelijk de hele morgen al bezig om te leren om mijn buik in te houden.

Lees meer >> | 443 keer bekeken